خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر با اشاره به ساغر اسما و نوشیدن از خم ذات، حالتی از سرمستی و عشق را توصیف می‌کند. او خود را ساقی، رند، عاشق و معشوق می‌خواند و در نهایت همه‌چیز را به عشق ختم می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اصطلاحاتی مانند 'رند' و 'سرمستم' ممکن است نیاز به پیش‌زمینه‌ای از ادبیات و فلسفه داشته باشد.
دوبیتی ۱۹۳ - گر چه دارم ساغر اسما مدام
گر چه دارم ساغر اسما مدام
می ز خم ذات می نوشم به کام ۱
ساقی سرمستم و رند حریف
عاشق و معشوق و عشقم والسلام ۲
می ز خم ذات می نوشم به کام ۱
ساقی سرمستم و رند حریف
عاشق و معشوق و عشقم والسلام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۹۲ - گر بیابی کمال اهل کمار
گوهر بعدی:دوبیتی ۱۹۴ - رو به خاک راه او بنهاده ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
