این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید. او از چهره‌ی معشوق به عنوان شکار شیر و آهو یاد می‌کند و از عشق شدید و احساسات عمیق خود نسبت به او صحبت می‌کند. شاعر همچنین از قدرت جادویی معشوق در جذب و تسخیر قلب‌ها سخن می‌گوید و در نهایت، به تأثیر مستی و جذبه‌ی عشق اشاره می‌کند که باعث می‌شود او از گفتن سی بیت دیگر صرف‌نظر کند و تنها به یک بیت بسنده کند.
این متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده‌ی ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۲۱۹۳ - ای صید رخ تو شیر و آهو
پنهان زِ کجا شود چُنان رو؟ ۱
چندان که توانی‌‌‌‌اَش تو می‌پوش
می‌بَند نِقابِ تویْ بر تو ۲
در روزَنِ سینه‌ها بِتابید
خورشید زِ مطْلَعِ تَرازو ۳
انْدَر عدَم و وجود اَفکَند
صد غُلغُله عشقْ که تَعالوا ۴
ای قَندِ دو لَعْلِ تو خِرَدسوز
وِیْ تیر دو چَشمِ تو جِگَرجو ۵
سی بیتِ دِگَر بِخواست گفتن
مَستیش کَشید گوش ازان سو ۶
سی بیت فُروختم به یک بیت
بیتی که گُشاده شُد دَران کو ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
