خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از عشق و اشتیاق خود به شخصی از کرمان سخن میگوید و از تأثیر عمیق این عشق بر روح و جسم خود یاد میکند. همچنین، او از یادآوری خاطرات مربوط به ماهان و تأثیرات آن بر خود ابراز ناراحتی میکند.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
دوبیتی ۱۷ - دعانی من الکرمان ثم دعانیا
دعانی من الکرمان ثم دعانیا
فان هواها مولع بهوانیا ۱
ولا تذکرنی ماء ماهان انه
بماهان بی فی الجسم ما کان هانیا ۲
فان هواها مولع بهوانیا ۱
ولا تذکرنی ماء ماهان انه
بماهان بی فی الجسم ما کان هانیا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۶ - سرّ محبوب خود مکن پیدا
گوهر بعدی:دوبیتی ۱۸ - همه مستهلکند موج و حباب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.