خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر با لب‌های نمکین مخاطب خود گفتگو می‌کند. ابتدا اشاره می‌کند که لب‌های او سراسر نمک است، اما مخاطب پاسخ می‌دهد که شاعر نمی‌داند چقدر نمک دارد. سپس شاعر او را به عنوان رسول در شهر خطاب می‌کند، اما مخاطب پاسخ می‌دهد که او محمد است ولی نه از مکه.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «رسول» و «مکی» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۰۹ - گفتم به لبانت که سراسر نمکی
گفتم به لبانت که سراسر نمکی
گفتا تو چه دانی لب من تا نمکی ۱
گفتم که درین مدینه هستی تو رسول
گفتا که محمدم ولیکن نه مکی ۲
گفتا تو چه دانی لب من تا نمکی ۱
گفتم که درین مدینه هستی تو رسول
گفتا که محمدم ولیکن نه مکی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۰۸ - هم تازه گلی هم شکری هم نمکی
گوهر بعدی:رباعی ۳۱۰ - زنهار دلا مکوش جز بر نیکی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
