خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که در تمامی پدیده‌های جهان، از جمله درد و رنج، قهر و جفا، و حتی در طبیعت، لطف و حضور خدا را می‌بیند. او در هر چیزی که می‌نگرد، نشانه‌ای از خداوند مشاهده می‌کند.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از رابطه‌ی انسان با خدا و طبیعت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۲۴۳ - این درد همیشه من دوا می بینم
این درد همیشه من دوا می بینم
در قهر و جفا لطف و وفا می بینم ۱
در صحن زمین به زیر نه سقف فلک
در هر چه نظر کنــم خدا می بیـنم ۲
در قهر و جفا لطف و وفا می بینم ۱
در صحن زمین به زیر نه سقف فلک
در هر چه نظر کنــم خدا می بیـنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۴۲ - در ذات همه جلال او می بینم
گوهر بعدی:رباعی ۲۴۴ - زان باده نخورده ام که هشیار شوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
