خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این متن از عشق و مستی سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تا زنده است، به نوشیدن می ادامه خواهد داد. او این کار را مانند نوشیدن آب حیات می‌داند و همچنین به عشق به معشوق اشاره می‌کند و حتی حاضر است برای این عشق، زنار (نشانه‌ای از دین دیگر) به تن کند و آن را به جهانیان نفروشد.
متن شامل مفاهیمی مانند می‌نوشی و مستی است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، ممکن است درک برخی از مفاهیم عرفانی و شاعرانه آن برای سنین پایین دشوار باشد.
رباعی ۲۳۷ - تا جان باشد به می خوری می کوشم
تا جان باشد به می خوری می کوشم
خوش آب حیاتی است روان می نوشم ۱
مویی ز سر زلف بتی یافته ام
زنـــار کنم بـــه عـــالمی نــــفروشم ۲
خوش آب حیاتی است روان می نوشم ۱
مویی ز سر زلف بتی یافته ام
زنـــار کنم بـــه عـــالمی نــــفروشم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۶ - تا جان دارم به می خوری می کوشم
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۸ - گفتم چه کنم که می گو چه کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
