این متن شعری است که در آن شاعر از فراق و دوری معشوق خود شکایت میکند و به دنبال یافتن اوست. شاعر از زیباییها و ویژگیهای معشوق یاد میکند و از درد دوری او مینالد. همچنین، شاعر به مفاهیم عرفانی و فلسفی مانند عشق، حیات، و جستجوی حقیقت اشاره میکند.
این متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات پیچیدهی شعری ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد.
غزل ۲۱۷۶ - آن دلبر عیار جگرخوارهٔ ما کو؟
آن خُسروِ شیرینِ شِکَرپارهٔ ما کو؟ ۱
بی صورتِ او مَجْلِس ما را نَمَکی نیست
آن پُر نَمَک و پُر فَن و عَیّارهٔ ما کو؟ ۲
باریک شُدهست از غَمِ او ماهِ فَلَک نیز
آن زُهرهٔ بابَهرهٔ سیّارهٔ ما کو؟ ۳
پَربَسته چو هاروتَم و لب تَشنه چو ماروت
آن رَشکِ چَهِ بابِل سَحّارهٔ ما کو؟ ۴
موسی که دَرین خُشک بیابان به عَصایی
صد چَشمه رَوان کرد ازین خارهٔ ما کو؟ ۵
زین پنج حِسِ ظاهر و زین پنجْ حِسِ سِر
دَه چَشمه گُشاینده دَرین قارهٔ ما کو؟ ۶
از فُرقَتِ آن دِلْبَر دَردیست دَرین دل
آن دارویِ دَردِ دل و آن چارهٔ ما کو؟ ۷
اِسْتارهٔ روز اوست چو بر مینَدَمَد صُبح
گویم که بِدَم، گوید کاِسْتارهٔ ما کو؟ ۸
اَنْدَر ظُلُمات است خَضِر در طَلَبِ آب
کان عینِ حَیاتِ خوش فَوّارهٔ ما کو؟ ۹
جانْ هَمچو مسیحی است به گَهْوارهٔ قالَب
آن مَریَمِ بَندَندهٔ گَهْوارهٔ ما کو؟ ۱۰
آن عشقِ پُر از صورتْ بیصورتِ عالَم
هم دوز زِ ما، هم زِهِ قَوّارهٔ ما کو؟ ۱۱
هر کُنج یکی پُرغَمْ مَخْمور نِشَستهست
کان ساقیِ دریادلِ خَمّارهٔ ما کو؟ ۱۲
آن زنده کُنِ این دَر و دیوارِ بَدَن کو؟
وان رونَقِ سَقْف و دَر و دَرسارهٔ ما کو؟ ۱۳
لَوّامه و اَمّاره به جَنگاند شب و روز
جنگْ اَفکَنِ لَوّامه و اَمّارهٔ ما کو؟ ۱۴
ما مُشت گِلی در کَفِ قُدرت مُتِقَلِّب
از غَفلَتِ خود گفته که گِل کارهٔ ما کو؟ ۱۵
شَمسُ الْحَقِ تبریز، کجا رفت و کجا نیست
وَنْدَر پِیِ او آن دلِ آوارهٔ ما کو؟ ۱۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.