خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر تجربه‌های مکرر رنج و سختی است که شاعر یا گوینده از سر شوق و عشق متحمل شده است. هر بار که شعله‌ای از آتش عشق برمی‌خیزد، در وجود او جای می‌گیرد، زیرا او بارها سوخته و تجربه‌اندوزی کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌های زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'سوختن' و 'آتش' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.
رباعی ۲۱۰ - ما سوخته ایم و بارها سوخته ایم
ما سوخته ایم و بارها سوخته ایم
وین خرقهٔ پاره بارها دوخته ایم ۱
هر شعله که ز آتش ز سر شوق جهد
در ما گیرد از آنکه ما سوخته ایم ۲
وین خرقهٔ پاره بارها دوخته ایم ۱
هر شعله که ز آتش ز سر شوق جهد
در ما گیرد از آنکه ما سوخته ایم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۰۹ - شاها نظری کن که فقیران توییم
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۱ - هم جام جهان نمای عالم مائیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
