خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از نبودن کسی که اسرار دلش را بفهمد و گفتارش را بشنود، شکایت می‌کند. او اشاره می‌کند که معشوق جمال خود را همیشه نشان می‌دهد، اما کسی نیست که آن را ببیند و از دیدارش لذت ببرد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از زبان شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن برای کسانی مناسب است که می‌توانند مضامین عاطفی و زیبایی‌شناختی شعر را درک کنند.
رباعی ۱۸۰ - کو دل که بداند نفسی اسرارش
کو دل که بداند نفسی اسرارش
کو گوش که بشنود ز من گفتارش ۱
معشوق جمال می نماید شب و روز
کو دیده که تا برخورد از دیدارش ۲
کو گوش که بشنود ز من گفتارش ۱
معشوق جمال می نماید شب و روز
کو دیده که تا برخورد از دیدارش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۹ - بردار نقاب و می نگر آن رویش
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۱ - مخلوق خدا همه نکو می دارش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
