خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به زیبایی علم و دانش اشاره دارد و آن را به عنوان گوهری ارزشمند توصیف می‌کند. همچنین، با استفاده از استعاره‌های عاشقانه مانند زلف نگار، به جستجوی حقیقت و عشق می‌پردازد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های عاشقانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۷ - خوش علم شریفی است نکو می جویش
خوش علم شریفی است نکو می جویش
این علم وی است رو از او می جویش ۱
آن زلف نگار ما به دست آر چنان
سودازدگان مو به مو می جویش ۲
این علم وی است رو از او می جویش ۱
آن زلف نگار ما به دست آر چنان
سودازدگان مو به مو می جویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۶ - ما عاشق و رندیم ز طامات مپرس
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۸ - رندانه بیا جام می صاف بنوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
