خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به بیان این مفهوم می‌پردازد که هر موجودی در هستی تنها وجود خود و تصوراتش را دارد و به چیز دیگری دسترسی ندارد. مانند بلبلی که تنها رایحه‌ای از گل‌ها را حس می‌کند و در نهایت تنها به خارهای خود می‌رسد.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شاعرانه ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
رباعی ۱۷۵ - ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
نقشی ز خیال خویش می آرد و بس ۱
بلبل ز گلشن نسیم بوئی یابد
یعنی رخ خود به خار می خارد و بس ۲
نقشی ز خیال خویش می آرد و بس ۱
بلبل ز گلشن نسیم بوئی یابد
یعنی رخ خود به خار می خارد و بس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۴ - با ریش سفید میر رعناست هنوز
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۶ - ما عاشق و رندیم ز طامات مپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
