خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از روزی سخن می‌گوید که پیوند و وصال محقق می‌شود و مرغی از قفس رها شده و به پرواز درمی‌آید. سپس با شنیدن صدای شاه، به سوی او بازمی‌گردد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، نیاز به آشنایی با ادبیات و نمادگرایی فارسی دارد.
رباعی ۱۳۰ - آن روز که کار وصل را ساز آید
آن روز که کار وصل را ساز آید
وین مرغ ازین قفس به پرواز آید ۱
از شه چو صفیر ارجعی گوش کند
پرواز کند به دست شه باز آید ۲
وین مرغ ازین قفس به پرواز آید ۱
از شه چو صفیر ارجعی گوش کند
پرواز کند به دست شه باز آید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۹ - چون یوسف باد در چمن می آید
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۱ - بی او ما را ظهور یارا نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
