خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیان می‌کد که هستی حقیقی تنها متعلق به خداوند است و هستی انسان در مقابل آن ناچیز است. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از خودگذشتگی کند و مانند دیگران از تعلقات دنیوی رها شود، زیرا هستی انسان راه به جایی نمی‌برد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۱۲۵ - هستی یکیست آنکه هستی شاید
هستی یکیست آنکه هستی شاید
این هستی تو به هیچ کاری ناید ۱
رو نیست شو از هستی خود همچون ما
کز هستی تو هیچ دری نگشاید ۲
این هستی تو به هیچ کاری ناید ۱
رو نیست شو از هستی خود همچون ما
کز هستی تو هیچ دری نگشاید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۴ - انسان خوشی محققی پیش آید
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۶ - عینی به ظهور عین ها بنماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
