خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که عشق به معشوق تمام شادی و غم، سود و زیان، و حتی تمایز بین نیک و بد را از بین برده و تنها نور تجلی معشوق باقی مانده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۱۱۷ - در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
با وصل تو سود و ماتمم هیچ نماند ۱
یک نور تجلی تو ام کرد چنان
کز نیک و بد و بیش و کمم هیچ نماند ۲
با وصل تو سود و ماتمم هیچ نماند ۱
یک نور تجلی تو ام کرد چنان
کز نیک و بد و بیش و کمم هیچ نماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۶ - یاری که مدام این سخن را خواند
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۸ - هر دل که به ذوق سرمدی خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
