خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن از لطف و عنایت الهی سخن میگوید و با اشاره به زندهبودن دل بدون نیاز به آب و گل، مستانه از نامتناهی (خدا) یاد میکند.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این متن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
رباعی ۸۳ - دل دوش دم از لطف الهی می زد
دل دوش دم از لطف الهی می زد
در ملک قدم خیمهٔ شاهی میزد ۱
بی زحمت آب و گل دل زنده دلم
مستانه دم از نامتناهی میزد ۲
در ملک قدم خیمهٔ شاهی میزد ۱
بی زحمت آب و گل دل زنده دلم
مستانه دم از نامتناهی میزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۲ - در مجلس ما به ترک می نتوان کرد
گوهر بعدی:رباعی ۸۴ - بیماری اگر کنی دوا به باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.