رباعی ۷۲ - آن عین که عین جملهٔ اعیان است

آن عین که عین جملهٔ اعیان است
عینی است که آن حقیقت انسان است ۱

در آینهٔ دیدهٔ ما بتوان دید
اما چه کنم ز چشم تو پنهان است ۲