شماره ۵۴ - سخن عارفان به جان بشنو

سخن عارفان به جان بشنو
این چنین گفتم آن چنان بشنو ۱

بگذر از کثرت وز وحدت هم
بیش و کم را چه می کنی فافهم ۲

گر تو فانی شوی بقا یابی
خود ازین بی خودی خدا یابی ۳

در سراپردهٔ حدوث و قدم
خوش بود گر نهی قدم به قدم ۴

حال عالم به ذوق اگر دانی
آفتاب است و سایه می خوانی ۵

سایه و آفتاب بر من و تو
خط موهوم می نماید دو ۶

خط موهوم اگر براندازی
خانه از غیر حق بپردازی ۷

همه جا آفتاب تابانست
نظری کن ببین که این آنست ۸

جوهر است و عَرض همه عالم
به وجودند این و آن فافهم ۹

زر یکی صورتش هزار نمود
سکهٔ سرخ بی شمار نمود ۱۰

ذات او از صفات مستغنی است
وز همه کاینات مستغنی است ۱۱

اثر این و آن مجوی آنجا
نام چبود نشان مجوی آنجا ۱۲