خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از شکرگزاری و شادی درونی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که از غم و ترشی دنیا دوری می‌جوید. او به می‌نوشی و شادی‌های زندگی اشاره می‌کند و از دیگران می‌خواهد تا از این شادی‌ها بهره ببرند.
متن حاوی مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مفاهیم مرتبط با آن، مناسب‌تر است برای مخاطبان بالای 16 سال.
غزل ۲۱۴۶ - ای شکران ای شکران کان شکر دارم ازو
ای شِکَران ای شِکَران کان شِکَر دارم ازو
پَندْ پَذیرنده نِیَم، شور و شَرَر دارم ازو ۱
خانهٔ شادی‌‌ست دِلَم، غُصّه ندارم چه کُنم؟
هر چه به عالَم تُرُشی، دورم و بیزارم ازو ۲
کِی هِلَدم با خود؟ کِی؟ میْ دَهَدم بر سَرِ میْ
گُل دَهَدم در مَهِ دِیْ، بُلبُلِ گُلْزارم ازو ۳
من خوش و تو نیم خوشی، جَهْد بِکُن تا بِچَشی
تا قَدَحی میْ بِکَشی، زان که گرفتارم ازو ۴
پَندْ پَذیرنده نِیَم، شور و شَرَر دارم ازو ۱
خانهٔ شادی‌‌ست دِلَم، غُصّه ندارم چه کُنم؟
هر چه به عالَم تُرُشی، دورم و بیزارم ازو ۲
کِی هِلَدم با خود؟ کِی؟ میْ دَهَدم بر سَرِ میْ
گُل دَهَدم در مَهِ دِیْ، بُلبُلِ گُلْزارم ازو ۳
من خوش و تو نیم خوشی، جَهْد بِکُن تا بِچَشی
تا قَدَحی میْ بِکَشی، زان که گرفتارم ازو ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۴۵ - شب شد ای خواجه زکی آخر آن یار تو کو؟
گوهر بعدی:غزل ۲۱۴۷ - چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
