خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن بیانگر شکرگزاری و سپاس به خداوند است که بدون نیاز به هیچکس، تنها به او توکل دارد. شاعر از عشق و سرخوشی در کوی عشق سخن می‌گوید و خود را از بندگان خوشدل و بی‌نیاز از خلق معرفی می‌کند. همچنین، او بر رحمت خداوند بر خلق و همراهی با دوستان تأکید دارد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات عرفانی مانند 'خرابات کوی عشق' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
قطعه ۱۳۰ - منت خدای را که ندارم به هیچ باب
منت خدای را که ندارم به هیچ باب
از هیچکس به غیر خدا هیچ منتی ۱
در پای گل نشسته و بر سرو قامتش
دل بسته ایم وه که چه عالیست همتی ۲
بر دوستان مبارک و بر دشمنان چنان
هستیم از خدای بر این خلق رحمتی ۳
مائیم و سرخوشان خرابات کوی عشق
جامی و ساقئی و حضوری و صحبتی ۴
روزی نشد ملول دل بنده ای ز ما
یاری ز ما نیافت کسی هیچ زحمتی ۵
داریم نعمت الله و از خلق بی نیاز
ای جان من کراست چنین خوب نعمتی ۶
از هیچکس به غیر خدا هیچ منتی ۱
در پای گل نشسته و بر سرو قامتش
دل بسته ایم وه که چه عالیست همتی ۲
بر دوستان مبارک و بر دشمنان چنان
هستیم از خدای بر این خلق رحمتی ۳
مائیم و سرخوشان خرابات کوی عشق
جامی و ساقئی و حضوری و صحبتی ۴
روزی نشد ملول دل بنده ای ز ما
یاری ز ما نیافت کسی هیچ زحمتی ۵
داریم نعمت الله و از خلق بی نیاز
ای جان من کراست چنین خوب نعمتی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۱۲۹ - از خدا این و آن طلب چه کنی
گوهر بعدی:قطعه ۱۳۱ - بعضی طلبند مال فانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
