خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ستایش نعمت‌الله و بخشش‌های الهی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در راه عشق فانی شده و جاودانگی یافته است. همچنین، از میخانه و خوش‌نوایی به بینوایان یاد می‌کند و در نهایت، شفیع خود را سید خود می‌داند و از بخشش نعمت‌الله به خود سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میخانه و مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
قطعه ۵۴ - شهرتی یافته است می گویند
شهرتی یافته است می گویند
نعمت الله را خدا بخشید ۱
ما از او غیر او نمی جستیم
آشنا دید و خویش را بخشید ۲
دُردی درد دل بسی خوردیم
لاجرم این چنین دوا بخشید ۳
ما چو فانی شدیم در ره عشق
جاودان منصب بقا بخشید ۴
می میخانه را به ما پیمود
خوش نوائی به بینوا بخشید ۵
سیدم چون شفیع خود کردم
نعمت الله را به ما بخشید ۶
نعمت الله را خدا بخشید ۱
ما از او غیر او نمی جستیم
آشنا دید و خویش را بخشید ۲
دُردی درد دل بسی خوردیم
لاجرم این چنین دوا بخشید ۳
ما چو فانی شدیم در ره عشق
جاودان منصب بقا بخشید ۴
می میخانه را به ما پیمود
خوش نوائی به بینوا بخشید ۵
سیدم چون شفیع خود کردم
نعمت الله را به ما بخشید ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۵۳ - آفتابی تو و ما سایهٔ تو
گوهر بعدی:قطعه ۵۵ - این هیولا عجوزه‌ای عجب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
