خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن عرفانی از نعمتهای الهی و بینهایتی ذوق و بحر وجود سخن میگوید و بر یگانگی و بیهمتایی ولی سرمستی تأکید دارد. همچنین، توصیه میکند که گفتههای عارفان را با جان بشنویم، زیرا حکایتی بهتر از این وجود ندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
قطعه ۳۴ - هر چه بینی نعمت الله بود
هر چه بینی نعمت الله بود
به از این خود حکایتی نبود ۱
ذوق ما را چو غایتی نبود
بحر ما را نهایتی نبود ۲
که شنیده ولی سرمستی
همچو او در ولایتی نبود ۳
گفتهٔ عارفان به جان بشنو
به از این خود حکایتی نبود ۴
به از این خود حکایتی نبود ۱
ذوق ما را چو غایتی نبود
بحر ما را نهایتی نبود ۲
که شنیده ولی سرمستی
همچو او در ولایتی نبود ۳
گفتهٔ عارفان به جان بشنو
به از این خود حکایتی نبود ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۳۳ - گر چهل صبح از سر اخلاص
گوهر بعدی:قطعه ۳۵ - هر که او حجتی چنان دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.