خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی و شاعرانه، مخاطب را به جستجوی کمال و زیبایی درونی دعوت میکند و از او میخواهد به جای ظواهر، به ذات الهی و حقیقت وجود توجه کند. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند «می»، «آفتاب»، و «هلال»، مفاهیم عمیق عرفانی را بیان میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و فهم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان بالای 16 سال یافت میشود.
غزل ۱۵۶۰ - گر جلال و جمال می جوئی
گر جلال و جمال می جوئی
از دو کامل کمال می جوئی ۱
می ما را به ذوق می نوشی
عین آب زلال می جوئی ۲
آفتابی مه تمام بجو
تا کی آخر هلال می جوئی ۳
کام دل را کجا به دست آری
چون تو نقش خیال می جوئی ۴
نظری کن به چشم سرمستی
از چه رو زلف و خال می جوئی ۵
می ما را بنوش رندانه
گر شراب حلال می جوئی ۶
گر تو جویای نعمت الهی
نعمت ذوالجلال می جوئی ۷
از دو کامل کمال می جوئی ۱
می ما را به ذوق می نوشی
عین آب زلال می جوئی ۲
آفتابی مه تمام بجو
تا کی آخر هلال می جوئی ۳
کام دل را کجا به دست آری
چون تو نقش خیال می جوئی ۴
نظری کن به چشم سرمستی
از چه رو زلف و خال می جوئی ۵
می ما را بنوش رندانه
گر شراب حلال می جوئی ۶
گر تو جویای نعمت الهی
نعمت ذوالجلال می جوئی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۵۹ - برو ای خواجهٔ عاقل از این دنیا چه می جوئی
گوهر بعدی:غزل ۱۵۶۱ - از برای خدا بیا ساقی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.