غزل ۱۵۱۲ - آمد به درت جان عزیز از سر یاری

آمد به درت جان عزیز از سر یاری
محروم مگردان ز در خویش ز یاری ۱

تنها نه منم سوختهٔ آتش عشقت
بسیار چو من عاشق دل سوخته داری ۲

یک دم نرود عمر که بی یاد تو باشد
امید که ما را تو ز خاطر نگذاری ۳

روزی به سر کوی تو جان را بسپارم
باشد که همان جا تو به خاکم بسپاری ۴

گر جور کنی بر دل بیچارهٔ مسکین
ما را نبود چاره به جز ناله و زاری ۵

ای دل به خرابات فنا خوش گذری کن
شاید که می جام بقا را به کف آری ۶

می در قدح و ساقی ما سید سرمست
ای زاهد مخمور تو آخر به چه کاری ۷