خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عرفانی است که به زیبایی‌های معنوی و عشق الهی می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند گل، بلبل، گوهر و دریا، به توصیف جمال معشوق (خداوند) و تأثیر آن بر عاشقان می‌پردازد. متن بر روی مفاهیمی مانند عشق، جمال الهی، وحدانیت و تأثیر آن بر عقل و دل انسان تأکید دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و معنوی این شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۱۴۵۴ - وه چه حسن است اینکه پیدا کرده ای
وه چه حسن است اینکه پیدا کرده ای
شکل جان را آشکارا کرده ای ۱
صورت و معنی پدید آورده ای
تا جمال خود هویدا کرده ای ۲
غنچه ای از گلستان بنموده ای
بلبلان را مست و شیدا کرده ای ۳
ترک چشم مست را می داده ای
عقل هر هشیار یغما کرده ای ۴
گوهری را در صدف بنهاده ای
چشم ما را عین دریا کرده ای ۵
جود هر عاشق وجود تو است باز
نام خود معشوق یکتا کرده ای ۶
باز سید را به خود بنموده ای
وز کلام خویش گویا کرده ای ۷
شکل جان را آشکارا کرده ای ۱
صورت و معنی پدید آورده ای
تا جمال خود هویدا کرده ای ۲
غنچه ای از گلستان بنموده ای
بلبلان را مست و شیدا کرده ای ۳
ترک چشم مست را می داده ای
عقل هر هشیار یغما کرده ای ۴
گوهری را در صدف بنهاده ای
چشم ما را عین دریا کرده ای ۵
جود هر عاشق وجود تو است باز
نام خود معشوق یکتا کرده ای ۶
باز سید را به خود بنموده ای
وز کلام خویش گویا کرده ای ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۵۳ - در آ در بحر ما با ما که عین ما به ما بینی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۵۵ - نرگست را باز سرخوش کرده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
