خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از زبان عاشقانه و نمادین برای بیان تجلی جمال الهی در آینه‌ی عشق و وجود استفاده می‌کند. شاعر با اشاره به آینه، جام جهان‌نما و آفتاب، زیبایی معشوق (الهی) را توصیف می‌کند که در همه چیز نمایان است. همچنین تأکید دارد که حقیقت یکی است، هرچند به ظاهر متکثر به نظر می‌رسد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه‌ی بیشتری دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند. همچنین استفاده از نمادهای پیچیده مانند آینه و جام جهان‌نما ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
غزل ۱۴۲۶ - در آینه عشق او نموده
در آینه عشق او نموده
حسنی به من و تو رو نموده ۱
هر آینه را تو نیز بنگر
کو آینه را نکو نموده ۲
در جام جهان نما نظر کن
گو دیده جمال او نموده ۳
یک رو بود آینه چو بنمود
یک روست اگرچه دو نموده ۴
بر آینه آفتاب چون یافت
پنهان چه کنیم چو نموده ۵
با آینه روبرو نشسته
آن آینه روبرو نموده ۶
در آینهٔ وجود سید
عالم همه مو به مو نموده ۷
حسنی به من و تو رو نموده ۱
هر آینه را تو نیز بنگر
کو آینه را نکو نموده ۲
در جام جهان نما نظر کن
گو دیده جمال او نموده ۳
یک رو بود آینه چو بنمود
یک روست اگرچه دو نموده ۴
بر آینه آفتاب چون یافت
پنهان چه کنیم چو نموده ۵
با آینه روبرو نشسته
آن آینه روبرو نموده ۶
در آینهٔ وجود سید
عالم همه مو به مو نموده ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۲۵ - نوریست به چشم ما نموده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۲۷ - چشم نابینای ما از او بینا شده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
