خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی و صوفیانه به ستایش میکده و حال و هوای آن می‌پردازد. شاعر خود را عاشق، مست و وابسته به میکده می‌داند و از عقل و خلوت‌نشینی دوری می‌جوید. او میکده را جایگاه رندان و عاشقان می‌داند و هر آنچه دارد را فدای آن می‌کند. ناله‌های سید مطرب نیز نوازنده‌ی جان‌های عاشقان است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و نمادینی مانند شراب و مستی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رندان و خرابات نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
غزل ۱۴۲۴ - جنت المأوای ما خلوتسرای میکده
جنت المأوای ما خلوتسرای میکده
جان سرمست خراباتی فدای میکده ۱
در هوای میکده بر باد خواهم داد دل
هر که را جانی است باشد در هوای میکده ۲
همدم میر خراباتیم و با رندان حریف
پادشاه عالمیم اما گدای میکده ۳
عاشق و مستم برو ای عاقل خلوت نشین
صومعه هرگز ندارم من به جای میکده ۴
صاف درمان است ما را دُرد درد عشق او
هر کرا دردیست باشد در هوای میکده ۵
در سر بازار سودا مایه و سود دکان
هرچه حاصل کرده ام دادم برای میکده ۶
نالهٔ دلسوز سید مطرب عشاق ماست
می نوازد ساز جانها از نوای میکده ۷
جان سرمست خراباتی فدای میکده ۱
در هوای میکده بر باد خواهم داد دل
هر که را جانی است باشد در هوای میکده ۲
همدم میر خراباتیم و با رندان حریف
پادشاه عالمیم اما گدای میکده ۳
عاشق و مستم برو ای عاقل خلوت نشین
صومعه هرگز ندارم من به جای میکده ۴
صاف درمان است ما را دُرد درد عشق او
هر کرا دردیست باشد در هوای میکده ۵
در سر بازار سودا مایه و سود دکان
هرچه حاصل کرده ام دادم برای میکده ۶
نالهٔ دلسوز سید مطرب عشاق ماست
می نوازد ساز جانها از نوای میکده ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۲۳ - آن کیست کلای کج نهاده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۲۵ - نوریست به چشم ما نموده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
