خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن به ستایش میخانه و شراب به‌عنوان نمادهایی از عشق و محبت الهی می‌پردازد. شاعر از لطف و کرم میخانه سخن می‌گوید که جهانیان را مورد انعام قرار داده و با شراب، مستی دائمی بخشیده است. همچنین، از سلطان حسن جانان و نعمت‌الله به‌عنوان نمادهای عشق و معرفت یاد می‌کند.
متن شامل مفاهیم عرفانی و نمادین مرتبط با شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا گمراه‌کننده باشد. همچنین، درک عمیق این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۴۲۲ - لطفش کرم نموده میخانه دام کرده
لطفش کرم نموده میخانه دام کرده
در حق جمله عالم انعام عام کرده ۱
میخانه ای چنین خوش بر ما سبیل کرده
ما را شراب داده مست مدام کرده ۲
کرده حلال بر ما جام می محبت
افشای سرّ خود را بر ما حرام کرده ۳
سلطان حسن جانان ملک جهان گرفته
عقل آمده به خدمت خود را غلام کرده ۴
جانان و جان سید باشند نعمت الله
نامش نکو نهاده ختم کلام کرده ۵
در حق جمله عالم انعام عام کرده ۱
میخانه ای چنین خوش بر ما سبیل کرده
ما را شراب داده مست مدام کرده ۲
کرده حلال بر ما جام می محبت
افشای سرّ خود را بر ما حرام کرده ۳
سلطان حسن جانان ملک جهان گرفته
عقل آمده به خدمت خود را غلام کرده ۴
جانان و جان سید باشند نعمت الله
نامش نکو نهاده ختم کلام کرده ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۲۱ - در مظهر مطهر مظهر ظهور کرده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۲۳ - آن کیست کلای کج نهاده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
