خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که از آینه به عنوان نمادی برای نمایش زیبایی و حقیقت عشق الهی استفاده می‌کند. شاعر با بیان‌های مختلف، آینه را به عنوان مظهر زیبایی و نشانه‌ای از عشق و دلبری توصیف می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از نمادها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۳۹۵ - آفتابی تافته بر آینه
آفتابی تافته بر آینه
می نماید روی او هر آینه ۱
روشنست آئینهٔ گیتی نما
حسن او پیدا شده در آینه ۲
عشق در دورست از آن دوران او
دائماً باشد مدور آینه ۳
آینه چون می نماید حسن او
مظهر ما او و مظهر آینه ۴
دلبر سید بود آئینه ای
خود که دیده عین دلبر آینه ۵
می نماید روی او هر آینه ۱
روشنست آئینهٔ گیتی نما
حسن او پیدا شده در آینه ۲
عشق در دورست از آن دوران او
دائماً باشد مدور آینه ۳
آینه چون می نماید حسن او
مظهر ما او و مظهر آینه ۴
دلبر سید بود آئینه ای
خود که دیده عین دلبر آینه ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۹۴ - تا ببیند روی خود در آینه
گوهر بعدی:غزل ۱۳۹۶ - همچو ما کیست در جهان تشنه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
