خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا یک شعر عرفانی است که بر وحدانیت خداوند، دوری از تظاهر و ریا، و اهمیت شنیدن سخنان دوستان تأکید دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از خودگذشتگی کند، به وحدت برسد، و از دنیای مادی فاصله بگیرد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات عرفانی مانند 'خرقه به جام می شو' نیاز به دانش پیش‌زمینه دارد.
غزل ۱۳۶۰ - دو سخن می شنو یکی می گو
دو سخن می شنو یکی می گو
سخن او بگو ولی با او ۱
سخن یار اگر چه بسیار است
بشنو از دوستان سخن کم گو ۲
قدمی نه به بحر ما با ما
عین ما را به عین ما می جو ۳
تو چنین غافل و به خود مشغول
لحظه ای نیست حضرتش بی تو ۴
باش یکتا و از دوئی بگذر
با دو رو کی یکی شود یک رو ۵
در خم می نشین و غسلی کن
خرقهٔ خود به جام می می شو ۶
نعمت الله مدام می گوید
وحده لا اله الا هو ۷
سخن او بگو ولی با او ۱
سخن یار اگر چه بسیار است
بشنو از دوستان سخن کم گو ۲
قدمی نه به بحر ما با ما
عین ما را به عین ما می جو ۳
تو چنین غافل و به خود مشغول
لحظه ای نیست حضرتش بی تو ۴
باش یکتا و از دوئی بگذر
با دو رو کی یکی شود یک رو ۵
در خم می نشین و غسلی کن
خرقهٔ خود به جام می می شو ۶
نعمت الله مدام می گوید
وحده لا اله الا هو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۵۹ - به هرحسنی که می بینم جمالش می نماید رو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶۱ - این و آن در آرزوی او و او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
