غزل ۱۳۵۲ - بستیم کمر به خدمت او

بستیم کمر به خدمت او
رفتیم روان به حضرت او ۱

چیزی که تو را به او رساند
آن نیست به جز محبت او ۲

عالم چو وجود یافت از وی
مرحوم بود به رحمت او ۳

منعم چو به نعمت خدائی
منعم باشی به نعمت او ۴

هر بندهٔ صادقی که بینی
جان داده برای خدمت او ۵

او داده به ما هر آنچه داریم
داریم هزار منت او ۶

مائیم و حضور نعمت الله
خوشوقت به یمن همت او ۷