خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که مخاطب را به جستجوی عشق حقیقی، رهایی از تعلقات دنیوی و پیوستن به حال و هوای عارفانه دعوت می‌کند. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، میخانه، پروانه و شمع، دریا و گنج استفاده کرده است تا مفاهیم عمیق عرفانی را بیان کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به می و میخانه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
غزل ۱۳۲۸ - بیا گر عشق می ورزی ز ما جانانه ای را جو
بیا گر عشق می ورزی ز ما جانانه ای را جو
مرو گر باده می نوشی ره میخانه ای را جو ۱
به کنجی گر کنی رغبت در آ در گوشهٔ دیده
به گنجی گر بود میلت دل ویرانه ای را جو ۲
شعاع مهر نور او ببین در ذرهٔ روشن
ضیاء شمع او خواهی دل پروانه ای را جو ۳
خبر از ما اگر پرسی ز حال دردمندی پرس
وگر وقت خوشی خواهی برو دیوانه ای را جو ۴
بیان حال ما خواهی دمی با جام همدم شو
حریف آشنا جوئی ز خود بیگانه ای را جو ۵
در آ در بحر ما جانا اگر از ما خبر داری
درین دریای بی پایان ز ما دُردانه ای را جو ۶
خراباتست و ما سرمست اگر سودای ما داری
چو سید عاشق رندی خوشی مستانه ای را جو ۷
مرو گر باده می نوشی ره میخانه ای را جو ۱
به کنجی گر کنی رغبت در آ در گوشهٔ دیده
به گنجی گر بود میلت دل ویرانه ای را جو ۲
شعاع مهر نور او ببین در ذرهٔ روشن
ضیاء شمع او خواهی دل پروانه ای را جو ۳
خبر از ما اگر پرسی ز حال دردمندی پرس
وگر وقت خوشی خواهی برو دیوانه ای را جو ۴
بیان حال ما خواهی دمی با جام همدم شو
حریف آشنا جوئی ز خود بیگانه ای را جو ۵
در آ در بحر ما جانا اگر از ما خبر داری
درین دریای بی پایان ز ما دُردانه ای را جو ۶
خراباتست و ما سرمست اگر سودای ما داری
چو سید عاشق رندی خوشی مستانه ای را جو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۲۷ - درد اگر داری دوا از خود بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۲۹ - گر ذوق طلب کنی ز ما جو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
