خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بالا یک شعر عرفانی است که مخاطب را به جستجوی حقیقت و معنویت در درون خود و از طریق عشق و اتصال به معشوق حقیقی دعوت میکند. شاعر از مفاهیمی مانند آب حیات، جام می، نور چشم، و منصب بالاتر سخن میگوید که همگی نمادهایی از عشق الهی و رسیدن به کمال معنوی هستند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۱۳۱۵ - تشنهٔ آب حیات از ما بجو
تشنهٔ آب حیات از ما بجو
عین ما جوئی به عین ما بجو ۱
بر کف ما خوش حبابی پر ز آب
در صفای جام می ما را بجو ۲
آن چنان چشمی که بیند روی او
گر ندیدی دیدهٔ بینا بجو ۳
گر چه کارت در جهان بالا گرفت
منصبی بالاتر از بالا بجو ۴
دست بگشاد امن خود را بگیر
صورت و معنی بی همتا بجو ۵
نور چشم ماست ازدیده نهان
آنچنان پنهان چنین پیدا بجو ۶
نعمت الله جو که تا یابی مراد
نعمت الله را بیا از ما بجو ۷
عین ما جوئی به عین ما بجو ۱
بر کف ما خوش حبابی پر ز آب
در صفای جام می ما را بجو ۲
آن چنان چشمی که بیند روی او
گر ندیدی دیدهٔ بینا بجو ۳
گر چه کارت در جهان بالا گرفت
منصبی بالاتر از بالا بجو ۴
دست بگشاد امن خود را بگیر
صورت و معنی بی همتا بجو ۵
نور چشم ماست ازدیده نهان
آنچنان پنهان چنین پیدا بجو ۶
نعمت الله جو که تا یابی مراد
نعمت الله را بیا از ما بجو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۱۴ - خوش در آ در بحر ما ما را بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۶ - خوش در آ در بحر ما ما را بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.