غزل ۱۲۶۷ - گر گدائی کنی تو از سلطان

گر گدائی کنی تو از سلطان
پادشاهی کنی چو شاه جهان ۱

گنج عشقش بجو که در دل توست
آن چنان گنج در چنین ویران ۲

نور رویش به چشم ما پیداست
گرچه باشد ز چشم تو پنهان ۳

جان عارف به گرد نقطهٔ دل
همچو پرگار گشته سرگردان ۴

تا گرفتم میان او به کنار
خوش کناری گرفته ام بمیان ۵

جام گیتی نما به دست آور
تا ببینی جمال خویش در آن ۶

فیض از نور نعمت الله جو
گفتهٔ سیدم روان می خوان ۷