خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به آرامش، خوشنشینی، حفظ اسرار، و پذیرش زندگی با همهی دردها و شادیهایش دعوت میکند. همچنین اشارهای به عرفان و جستجوی معنوی دارد.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین برخی اشارات مانند 'مینوشی' و 'خرابات' نیاز به درک مناسب از تمثیلهای ادبی دارد.
غزل ۱۲۶۲ - بر در می فروش خوش بنشین
بر در می فروش خوش بنشین
جام می را بنوش خوش بنشین ۱
پرده را ز خویشتن مدران
سِر خود را بپوش خوش بنشین ۲
این نصیحت نکوست یادش دار
حلقه ای کن به گوش خوش بنشین ۳
درد اگر هست خوش خوشی می جوش
ور تو صافی مجوش خوش بنشین ۴
از سر کاینات خوش برخیز
تا بیائی به هوش خوش بنشین ۵
در سمرقند اگر نیابی یار
خوش برو تا بلوش خوش بنشین ۶
در خرابات نعمت الله را
گر بیابی به گوش خوش بنشین ۷
جام می را بنوش خوش بنشین ۱
پرده را ز خویشتن مدران
سِر خود را بپوش خوش بنشین ۲
این نصیحت نکوست یادش دار
حلقه ای کن به گوش خوش بنشین ۳
درد اگر هست خوش خوشی می جوش
ور تو صافی مجوش خوش بنشین ۴
از سر کاینات خوش برخیز
تا بیائی به هوش خوش بنشین ۵
در سمرقند اگر نیابی یار
خوش برو تا بلوش خوش بنشین ۶
در خرابات نعمت الله را
گر بیابی به گوش خوش بنشین ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۶۱ - خوش بیا با ما درین دریا نشین
گوهر بعدی:غزل ۱۲۶۳ - کرمی کن بیا و خوش بنشین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.