خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی، عشق و نور الهی را در همه چیز و همه جا قابل مشاهده می‌داند. شاعر با اشاره به نمادهایی مانند خورشید، ماه، جبرئیل و سلیمان، نشان می‌دهد که عشق الهی در تمام مظاهر عالم نمایان است و تنها نیازمند نگاه عاشقانه است.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیازمند آشنایی با ادبیات عرفانی و اصطلاحات خاص آن است.
غزل ۱۲۴۲ - عشق در آن و این توان دیدن
عشق در آن و این توان دیدن
بر یسار و یمین توان دیدن ۱
آن چنان آفتاب روشن رای
در رخ شمس دین توان دیدن ۲
ماه اگر چه بر آسمان باشد
نور او در زمین توان دیدن ۳
عاشقانه اگر طلبکاری
آن چنان این چنین توان دیدن ۴
گر امین خدا چو من باشی
جبرئیل امین توان دیدن ۵
با سلیمان اگر حریف شوی
خاتمش با نگین توان دیدن ۶
نعمت الله را اگر یابی
دلبر نازنین توان دیدن ۷
بر یسار و یمین توان دیدن ۱
آن چنان آفتاب روشن رای
در رخ شمس دین توان دیدن ۲
ماه اگر چه بر آسمان باشد
نور او در زمین توان دیدن ۳
عاشقانه اگر طلبکاری
آن چنان این چنین توان دیدن ۴
گر امین خدا چو من باشی
جبرئیل امین توان دیدن ۵
با سلیمان اگر حریف شوی
خاتمش با نگین توان دیدن ۶
نعمت الله را اگر یابی
دلبر نازنین توان دیدن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۴۱ - زاهدان را نرسد غیبت رندان کردن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۴۳ - جان عالم آدم است و دیگران همچون بدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
