خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی بیانگر وحدت وجود و عشق الهی است. شاعر خود را در ظاهر جسم و در باطن جان می‌داند، تأکید می‌کند که جز خدا را نمی‌شناسد و مسلمان و مومن است. او از عشق، معشوق و عاشق سخن می‌گوید و خود را بندهٔ سید خرابات و ساقی مست بزم رندان می‌خواند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
غزل ۱۲۰۵ - ظاهراً جسم و باطناً جانیم
ظاهراً جسم و باطناً جانیم
آخراً این و اولاً آنیم ۱
سخن غیر او مگو با ما
زان که ما غیر او نمی دانیم ۲
وحده لاشریک له گوئیم
مومن و صادق و مسلمانیم ۳
اسم اعظم که جامع اسماست
حافظانه به ذوق می خوانیم ۴
عشق و معشوق و عاشق خویشیم
دل و دلدار و جان و جانانیم ۵
کنج دل گنجخانهٔ عشق است
نقد این گنج و کُنج ویرانیم ۶
بندهٔ سید خراباتیم
ساقی مست بزم رندانیم ۷
آخراً این و اولاً آنیم ۱
سخن غیر او مگو با ما
زان که ما غیر او نمی دانیم ۲
وحده لاشریک له گوئیم
مومن و صادق و مسلمانیم ۳
اسم اعظم که جامع اسماست
حافظانه به ذوق می خوانیم ۴
عشق و معشوق و عاشق خویشیم
دل و دلدار و جان و جانانیم ۵
کنج دل گنجخانهٔ عشق است
نقد این گنج و کُنج ویرانیم ۶
بندهٔ سید خراباتیم
ساقی مست بزم رندانیم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۰۴ - مستیم و خرابیم و گرفتار فلانیم
گوهر بعدی:غزل ۱۲۰۶ - ما ساقی سرمست خرابات جهانیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
