خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

شاعر در این متن از رهایی از تظاهر و نمایش چهرهٔ واقعی خود سخن می‌گوید. او با رندی و مستی در شرابخانه، عشق را به همهٔ عاشقان نشان داده و با ذوق و شوق زندگی کرده است. عشق به معشوق، جان و وجودش را زنده نگه داشته و او را از دغدغه‌های دنیوی رها کرده است. شاعر خود را سرمست و لاابالی می‌داند و از هرگونه غم و سود و زیان در امان است.

متن دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند شراب و مستی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر مناسب نباشد.

مشاهده کامل

ما زنگ ز آینه زدودیم
در آینه روی خود نمودیم

رندانه در شرابخانه
بر جملهٔ عاشقان گشودیم

مستانه به یک کرشمهٔ دل
از دست جهانیان ربودیم

بی ذوق نبوده ایم یک دم
بودیم به ذوق تا که بودیم

ذوقی دگر است گفتهٔ ما
تا بر لب یار لب گشودیم

جانان به زبان ما سخن گفت
ما نیز به گوش او شنودیم

مستیم و خراب و لاابالی
ایمن ز غم زیان و سودیم

زنده به حیات عشق اوئیم
موجود ز جود آن وجودیم

سرمست خوشی چو نعمت الله
دیگر نبود بس آزمودیم

«شاه نعمت‌الله ولی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir