خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عرفانی از نعمت الله بیانگر تجربه‌های روحانی و عشق الهی است. شاعر در این متن از دیدار با یار (معشوق الهی)، روشنایی وجود او، و خلوت دل با یار سخن می‌گوید. او همه چیز را جلوه‌ای از نور معشوق می‌بیند و این وحدت در کثرت را عجیب و شگفت‌انگیز توصیف می‌کند.

مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که با ادبیات عرفانی آشنایی دارند یا به دنبال درک مفاهیم معنوی هستند.

مشاهده کامل

غزل ۱۱۱۳ - دولت وصل یار می بینم

دولت وصل یار می بینم
کام دل در کنار می بینم ۱

همه روشن به نور او نگرم
گر یکی ور هزار می بینم ۲

آنکه از چشم مردمست نهان
روشن و آشکار می بینم ۳

هر خیالی که نقش می بندم
نور روی نگار می بینم ۴

خانهٔ دل که رفته ام از غیر
خلوت یار غار می بینم ۵

این عجایب که دید یا که شنید
که یکی بیشمار می بینم ۶

نعمت الله را چو می نگری
از نبی یادگار می بینم ۷
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: غزل تعداد ابیات: ۷ ۴۳۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۱۲ - غم مخور یارا که غمخوارت منم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۱۴ - به عشق چشم بیمارت دلم بیمار می بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.