خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این متن عشق به می‌نوشی و رندان را بیان می‌کند و خود را عاشق پیشه و می‌پرست معرفی می‌نماید. او از توبه کردن از می پشیمان است و به شعرهای مستانه و عاشقانه می‌پردازد. در نهایت خود را بنده خدا و پادشاه سلطان‌ها می‌داند و ساقی بزم می‌پرستان معرفی می‌کند.
محتوا شامل اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد.
غزل ۱۱۰۴ - من به جان دوستدار رندانم
من به جان دوستدار رندانم
عاشق روی باده نوشانم ۱
به جز از عاشقی و می خواری
هیچ کار دگر نمی دانم ۲
نوبتی توبه کردم از باده
مدتی شد کز آن پشیمانم ۳
شعر مستانه ای همی گویم
غزلی عاشقانه می خوانم ۴
دُرد دردش مدام می نوشم
یار و همدرد دردمندانم ۵
بندهٔ حضرت خداوندم
پادشاه هزار سلطانم ۶
سید مجلس خراباتم
ساقی بزم می پرستانم ۷
عاشق روی باده نوشانم ۱
به جز از عاشقی و می خواری
هیچ کار دگر نمی دانم ۲
نوبتی توبه کردم از باده
مدتی شد کز آن پشیمانم ۳
شعر مستانه ای همی گویم
غزلی عاشقانه می خوانم ۴
دُرد دردش مدام می نوشم
یار و همدرد دردمندانم ۵
بندهٔ حضرت خداوندم
پادشاه هزار سلطانم ۶
سید مجلس خراباتم
ساقی بزم می پرستانم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۰۳ - علم توحید نیک می دانم
گوهر بعدی:غزل ۱۱۰۵ - مطرب خوش نوای رندانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
