خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از زیبایی و کمال معشوق سخن میگوید و با توصیفهای شاعرانهای مانند نور بصر، آب حیات، و تمثال جمال، عظمت و افسونگری او را بیان میکند. همچنین، صحنههایی از بزم و مستی را به تصویر میکشد که نشاندهندهٔ حالات عاشقانه و وجدآور است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، استفاده از استعارههای پیچیده و اشاره به می و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد یا نیاز به توضیح داشته باشد.
غزل ۱۰۶۵ - داریم نگاری به کمالی که چه گویم
داریم نگاری به کمالی که چه گویم
حسنی که چه پرسی و جمالی که چه گویم ۱
خوش نقش خیالی است که نور بصر ماست
نقشی و چه نقشی و خیالی که چه گویم ۲
ساقی قدحی بادهٔ مستانه به من داد
زان آب حیاتی و زلالی که چه گویم ۳
شمع است و شبستان و می و شاهد سرمست
بزمی است ملوکانه و حالی که چه گویم ۴
در آینهٔ دیدهٔ سید بتوان دید
تمثال جمالی به مثالی که چه گویم ۵
حسنی که چه پرسی و جمالی که چه گویم ۱
خوش نقش خیالی است که نور بصر ماست
نقشی و چه نقشی و خیالی که چه گویم ۲
ساقی قدحی بادهٔ مستانه به من داد
زان آب حیاتی و زلالی که چه گویم ۳
شمع است و شبستان و می و شاهد سرمست
بزمی است ملوکانه و حالی که چه گویم ۴
در آینهٔ دیدهٔ سید بتوان دید
تمثال جمالی به مثالی که چه گویم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۶۴ - حالی است مرا با می و مستان که چه گویم
گوهر بعدی:غزل ۱۰۶۶ - بنمود جمالی به کمالی که چه گویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.