خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن به ارزش همدمی با جام می و طلب گنج معنوی از خداوند اشاره دارد. شاعر دردهای خود را بیان می‌کند و جام می را نماد لذت و درمان می‌داند. همچنین، تأکید دارد که مظهر اسم اعظم هستیم و نعمت‌الله در جهان یگانه است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به مصرف شراب (به عنوان نماد عرفانی) است که ممکن است برای مخاطبان جوان تر بدون راهنمایی مناسب قابل درک نباشد.
غزل ۱۰۲۷ - همدمی گر طلب کنی یک دم
همدمی گر طلب کنی یک دم
باش با جام می دمی همدم ۱
گنج و گنجینه خداوندی
طلبش کن ز حضرت آدم ۲
گر کسی جم ندید جامش دید
ما ندیدیم جام را بی جم ۳
دردمندیم و درد او درمان
دل ما ریش و زخم او مرهم ۴
جام می را بگیر و خوش می نوش
که بود ذوق این و آن با هم ۵
مظهر اسم اعظم اوئیم
غیر ما کیست صاحب اعظم ۶
این و آن در جهان فراوانند
نعمت الله یکی است در عالم ۷
باش با جام می دمی همدم ۱
گنج و گنجینه خداوندی
طلبش کن ز حضرت آدم ۲
گر کسی جم ندید جامش دید
ما ندیدیم جام را بی جم ۳
دردمندیم و درد او درمان
دل ما ریش و زخم او مرهم ۴
جام می را بگیر و خوش می نوش
که بود ذوق این و آن با هم ۵
مظهر اسم اعظم اوئیم
غیر ما کیست صاحب اعظم ۶
این و آن در جهان فراوانند
نعمت الله یکی است در عالم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۲۶ - مقصود توئی ز جمله عالم
گوهر بعدی:غزل ۱۰۲۸ - تا بود عشق تو بود من عاشق تو بودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
