غزل ۹۹۹ - دل صفهٔ صفاست و ما صوفیان دل

دل صفهٔ صفاست و ما صوفیان دل
دل خلوت خداست و ما ساکنان دل ۱

یار است در میان و منم در کنار جان
یار است در کنار و منم در میان دل ۲

هر کس معانی دل و جان کی بیان کند
از جان ما شنو به حقیقت بیان دل ۳

از اهل دل نشان دلم جو که در جهان
جزاهل دل کسی نشناسد نشان دل ۴

عقلست در ولایت تن کارساز جان
عشقست در ممالک جان پاسبان دل ۵

ای جان بیا و بادهٔ صافی ما بنوش
از دست ساقئی که بود خاص از آن دل ۶

سید چو بلبلی است که در بوستان عشق
می سازد این نوای خوش از بوستان عشق ۷