خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی و شاعرانه، با استفاده از استعاره‌هایی مانند شراب، آب، حباب، آفتاب و ماه، به مفاهیمی مانند عشق الهی، بندگی، و درک حقیقت وجود اشاره می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که به جای تعلقات دنیوی، به دنبال حقیقت و وصل به معشوق حقیقی باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین ممکن است برخی از اصطلاحات مانند 'می' و 'مست' نیاز به توضیح برای مخاطبان جوان‌تر داشته باشد.
غزل ۹۶۹ - جام عین شراب دریابش
جام عین شراب دریابش
همچو آب و حباب دریابش ۱
همه عالم تن است و او جانست
خوش حبابی پر آب دریابش ۲
آفتابی ز ماه بسته نقاب
ماه بین آفتاب دریابش ۳
دامن بندگی ساقی گیر
شاه عالی جناب دریابش ۴
غیر او گر خیال می بندی
می نماید به خواب دریابش ۵
گر به میخانه فرصتی یابی
نوش می بی حساب پایانش ۶
نعمت الله را اگر یابی
رند و مست و خراب دریایش ۷
همچو آب و حباب دریابش ۱
همه عالم تن است و او جانست
خوش حبابی پر آب دریابش ۲
آفتابی ز ماه بسته نقاب
ماه بین آفتاب دریابش ۳
دامن بندگی ساقی گیر
شاه عالی جناب دریابش ۴
غیر او گر خیال می بندی
می نماید به خواب دریابش ۵
گر به میخانه فرصتی یابی
نوش می بی حساب پایانش ۶
نعمت الله را اگر یابی
رند و مست و خراب دریایش ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۶۸ - عشق او در جان روان می دارمش
گوهر بعدی:غزل ۹۷۰ - عاشقانه به یاد او سرخوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
