خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی به جستجوی حقیقت واحد در میان کثرت‌ها می‌پردازد. شاعر با تأکید بر وحدانیت، از محبت و عشق الهی سخن می‌گوید و تأثیر آن را در پاکی روح و معطر شدن عالم توصیف می‌کند. او به ظهور یک حقیقت در دو عالم اشاره دارد و خود را پرورش‌یافتهٔ تخم محبت می‌داند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربهٔ نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. این اشعار نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارند که معمولاً در سنین پایین‌تر کمتر یافت می‌شود.
غزل ۹۶۷ - آن یکی از هر یکی می جویمش
آن یکی از هر یکی می جویمش
دو نمی گویم یکی می گویمش ۱
دیده گر نقش خیال غیر دید
پاکبازانه روان می شویمش ۲
شد معطر عالمی از بوی او
این چنین بوی خوشی می بویمش ۳
یک حقیقت در دو عالم رو نمود
در دو عالم آن یکی می گویمش ۴
سیدم تخم محبت کاشته
از محبت من چنین می رویمش ۵
دو نمی گویم یکی می گویمش ۱
دیده گر نقش خیال غیر دید
پاکبازانه روان می شویمش ۲
شد معطر عالمی از بوی او
این چنین بوی خوشی می بویمش ۳
یک حقیقت در دو عالم رو نمود
در دو عالم آن یکی می گویمش ۴
سیدم تخم محبت کاشته
از محبت من چنین می رویمش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۶۶ - غلغلهٔ عاشقان مجلس کوی غمش
گوهر بعدی:غزل ۹۶۸ - عشق او در جان روان می دارمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
