غزل ۸۶۰ - بیا از بود و از نابوده بگذر

بیا از بود و از نابوده بگذر
از این دردسر بیهوده بگذر ۱

ز غیرت غیر او از دل به در کن
ز غیرش چون من فرسوده بگذر ۲

وسیله گر تو را عقل است بگذر
ز مقصودی و از مقصوده بگذر ۳

از این دنیای بی حاصل چه حاصل
مشو آلوده و آسوده بگذر ۴

اگر داری هوای گنج شاهی
ز پول قلب سیم اندوده بگذر ۵

بد اندیشی اگر گوید تو را بد
تو نیکی کن سخن نشنوده بگذر ۶

حریف سید سرمست ما باش
ز فرمان خود و فرموده بگذر ۷