خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن به ستایش و تمجید از شخصی به نام "سید" می‌پردازد که جایگاهی والا و تأثیری ماندگار در جهان دارد. شاعر با بیان‌های مختلف، برتری و اهمیت سید را نسبت به دیگران، حتی سلاطین و عالمان، نشان می‌دهد و تأکید می‌کند که همه چیز تحت تأثیر وجود اوست.

این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، ممکن است برخی از اشارات عرفانی برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

غزل ۸۰۲ - سلطان که بود گدای سید

سلطان که بود گدای سید
عالم چو بود فدای سید ۱

ما جام جهان نمای اوئیم
او جام جهان نمای سید ۲

داریم هوا و خوش هوائی
آنگه چو هوا هوای سید ۳

جائی که بقای اوست جاوید
باقی بود از بقای سید ۴

تا نغمهٔ قول کن بر آمد
بگرفت جهان صدای سید ۵

سید چو برای ماست دائم
مائیم از آن برای سید ۶

چون نیست به غیر سید ما
غیری نبود به جای سید ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۰۱ - تا نگوئی که خواجه مالش ماند
گوهر بعدی:غزل ۸۰۳ - خوش در میخانه را بگشاده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.