غزل ۷۶۲ - نعمت الله باز با ما وا رسید

نعمت الله باز با ما وا رسید
چون که از ما بود با مأوا رسید ۱

همچو قطره رفته بود از بحر ما
آمد آنجا باز با دریا رسید ۲

مجلس عشقست و ما مست و خراب
کی تواند عقل اینجاها رسید ۳

عشق بالایش بلائی خوش بود
این بلا ما را از آن بالا رسید ۴

موج و دریا چون به هم آمیختند
عین ما گوئی به عین ما رسید ۵

تا سر زلفش پریشان یافتیم
بر سر ما عالمی سودا رسید ۶

داد سید حکم میخانه به ما
منصب عالی چنین ما را رسید ۷