غزل ۷۴۲ - اهل نظران دیده به روی تو گشایند

اهل نظران دیده به روی تو گشایند
حسن تو در آئینهٔ یکتا بنمایند ۱

خورشید جمال تو نموده است به ما روی
آنها که طلبکار لقایند کجایند ۲

در آینه حسن تو نمایند خدا را
صاحبنظرانی که منور به خدایند ۳

رندان سراپردهٔ میخانه در این دور
شاید که به پابوس تو هر دم به سر آیند ۴

بی دُردی دردت نتوان یافت دوائی
دلها همه زان خستهٔ این درد و دوایند ۵

ای عقل برو از در میخانه که رندان
مستند و به امثال تو این در نگشایند ۶

هر بیت که سید ز سر ذوق بگوید
سریست که مستان همه آن بیت سرایند ۷