خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن برتری عشق بر عقل را تبلیغ می‌کند و بیان می‌دارد که عقل به تنهایی نمی‌تواند زیبایی و حقیقت را درک کند. عشق و فداکاری برای معشوق، به ویژه در راه رسیدن به جاودانگی، مورد ستایش قرار گرفته است. همچنین، اشاره‌ای به تحول روحی و معنوی از طریق عشق وجود دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به عشق و فداکاری ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک کامل داشته باشد.
غزل ۶۹۵ - عقل چندان که خود بیاراید
عقل چندان که خود بیاراید
در نظر هیچ خوب ننماید ۱
خاکساری است آبرویش نیست
با دم سرد باده پیماید ۲
بستهٔ او مشو که حیف بود
کار عاشق ز عقل نگشاید ۳
کشتهٔ عشق شو چو زنده دلان
گر تو را عمر جاودان باید ۴
هر که با عاشقی شود همدم
از دم او دمی بیاساید ۵
به عدم عالمی رود ز وجود
به وجود جدید باز آید ۶
نعمت الله جان به جانان داد
خوش بود گر قبول فرماید ۷
در نظر هیچ خوب ننماید ۱
خاکساری است آبرویش نیست
با دم سرد باده پیماید ۲
بستهٔ او مشو که حیف بود
کار عاشق ز عقل نگشاید ۳
کشتهٔ عشق شو چو زنده دلان
گر تو را عمر جاودان باید ۴
هر که با عاشقی شود همدم
از دم او دمی بیاساید ۵
به عدم عالمی رود ز وجود
به وجود جدید باز آید ۶
نعمت الله جان به جانان داد
خوش بود گر قبول فرماید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۹۴ - ساقی رخ اگر به ما نماید
گوهر بعدی:غزل ۶۹۶ - گر در طلب اوئی ناگه به برت آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
