خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن دربارهٔ بی‌فایده بودن عقل ناقص و صحبت‌های بی‌اساس است. سخنان چنین فردی قابل اعتماد نیست زیرا او بر حرف خود پایدار نمی‌ماند و هر بار داستان جدیدی می‌سازد. همچنین، این متن به بی‌خبری از عشق و دوستی نادرست اشاره می‌کند و در پایان توصیه می‌کند که فردی کامل و عاشق را برای آرامش جان بجویید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و دوستی نیاز به درک عمیق‌تری دارند که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
غزل ۶۹۲ - عقل ناقص به کار می ناید
عقل ناقص به کار می ناید
صحبت او مرا نمی باید ۱
سخنش اعتبار نتوان کرد
زانکه بر قول خود نمی پاید ۲
هر زمان قصهٔ دگر خواند
هر دم انکامه ای بیاراید ۳
آبرو را به خاک ره ریزد
به لب خشک باده پیماید ۴
چون که از شوق عشق بی خبرست
لاجرم دوستی نمی شاید ۵
نفی سید کند ولی به خیال
آن خیالش به خواب بنماید ۶
سیدی عاشقی بجو که تمام
جانت از ذوق او بیاساید ۷
صحبت او مرا نمی باید ۱
سخنش اعتبار نتوان کرد
زانکه بر قول خود نمی پاید ۲
هر زمان قصهٔ دگر خواند
هر دم انکامه ای بیاراید ۳
آبرو را به خاک ره ریزد
به لب خشک باده پیماید ۴
چون که از شوق عشق بی خبرست
لاجرم دوستی نمی شاید ۵
نفی سید کند ولی به خیال
آن خیالش به خواب بنماید ۶
سیدی عاشقی بجو که تمام
جانت از ذوق او بیاساید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۹۱ - خواب در چشم خوش نمی آید
گوهر بعدی:غزل ۶۹۳ - خیال او به هر نقشی برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
